Groter dan ons hart

Pieter Raaijmakers

22 November 2026

Christus Koning 2026

Vandaag zijn we aanbeland op de laatste dag van het kerkelijk jaar; Christus Koning. Een beetje oneerbiedig gezegd; de kers op de taart. Christus Koning, dat is waarmee wij het jaar afsluiten. Het feest is amper honderd jaar oud en dat is voor kerkelijke begrippen heel jong. Het werd ingesteld in 1925 door paus Pius de 11de naar aanleiding van de 1600 ste verjaardag van het Concilie van Nicea, maar misschien niet toevallig ook in de tijd dat Europa geteisterd werd door de opkomst van verschillende dictatoriale regimes. Een soort kerkelijk protest; “Nee, niet jullie zijn koning, maar Christus is Koning”.

En dat onze Koning allesbehalve een dictator is, dat hebben we het hele jaar door kunnen zien. Onze Koning heeft zich niet met een groot leger verschanst in een groot, zwaar bewaakt paleis maar Hij leefde als het ware op straat en Hij werd tenslotte ook gearresteerd in een olijven-boomgaard.  

Wij vieren vandaag dus dat Christus onze Koning is. Maar is dat ook werkelijk zo? Erkennen wij persoonlijk Christus als Koning? Als we maar de samenleving kijken, dan zien we daar in elk geval dat Christus al lang geen koning meer is. Onze wereld wordt geregeerd door het geld en de eigen mening. Een eigen mening die gevaarlijk belangrijk aan het worden is want zien wij niet steeds meer bewegingen in onze maatschappij die de eigen mening of het eigen belang met geweld proberen af te dwingen?

Afijn, laten we het op deze feestdag ook een beetje leuk houden. Christus Koning. Allereerst maar eens de vraag: Wat is een Koning eigenlijk? Als wij in de Kerk over Christus als Koning spreken, dan moeten we niet zozeer aan de voornamelijk symbolische functie van ons eigen koningshuis denken. Als we over Christus Koning spreken, dan gaan we vooral uit van de Bijbelse betekenis van het koningschap. En daarin heeft een Koning twee belangrijke functies; Hij is een leider. Hij moet er zijn voor alle mensen en Hij moet hen leiden naar voorspoed en gelukkig leven. De andere functie van een Bijbelse Koning is dat hij recht spreekt.

Voor wat betreft die eerste functie; Het leiderschap van onze Koning, dat staat natuurlijk ver boven elke twijfel. Niemand in de hele wereldgeschiedenis, noch in het heelal heeft de liefde geëvenaard waarmee Hij ons geleid heeft en nog leidt. Hij is ons voorgegaan door de dood naar het eeuwige leven en heeft voor ons de poort daartoe open gezet. En al wordt ons persoonlijke leven bedreigd door oorlog, ziekte, mislukking en dood; “Ik ben”, zoals ook psalm 23 zegt, “Ik ben niet angstig want U bent toch bij mij’’. Een belofte die niet alleen geldig is voor na dit leven, maar eentje die nu al opgaat voor zover Christus werkelijk onze Koning is.

Ik realiseer mij, dat, wat ik hier nu zeg, wel heel grote woorden zijn voor iemand met zo’n klein hartje. In de kern is het waar en neem ik er geen woord van terug, maar of ik mij daadwerkelijk onder elke dreiging veilig zal voelen onder de vleugels van mijn Koning, dat zal nog moeten blijken. Of nee, dat het niet zo is, dat blijkt nu al elke keer als ik in de verdediging schiet op die momenten dat mijn ego gekwetst wordt. Het ego van onze Koning was niet te kwetsen.

Maar een koning heeft nog een andere functie. Hij moet ook recht verschaffen. Hij moet ervoor zorgen dat de mensen die leed veroorzaken niet onbestraft blijven. Sinds de 60-er jaren heeft onder de lauwe katholieken het idee postgevat dat Jezus van alle mensen houdt en dat Hij alles wel goed vindt. Het eerste is waar, maar het tweede zeker niet. Tegen de domme meisjes, die verzuimd hadden te zorgen voor voldoende olie in hun lampen zegt Hij: “Ik ken u niet”. Of tegen de man die zijn talent begraven had: “gooi die onnutte knecht buiten in de duisternis. Daar zal geween zijn en tandengeknars”. En vandaag tegen de mensen aan zijn linkerhand: ‘Gaat weg van Mij, vervloekten, in het eeuwig vuur dat gereed is voor de duivel en zijn engelen”. Onze Koning wil inderdaad alle mensen eindeloos veel kansen geven; Hij vraagt ons om elkaar 70 x 7 keer te vergeven en Zelf zal Hij het dan zeker niet minder doen. God is goed, maar ook rechtvaardig en degenen die zich van Hem af blijven keren zullen daarvan de gevolgen ondervinden. Als wij aan de hemelpoort verschijnen zal onze Koning niet vragen of we heilig geworden zijn, maar wel of we het ten einde toe zijn blijven proberen.

Tenslotte nog even dit. In het Evangelie van vandaag valt het op dat de Koning heel eenvoudige dingen van ons vraagt. Geen grote idealen, geen verre dromen of grootse prestaties, geen hoogdravende gebeden, maar heel concrete zaken; een dorstige te drinken geven, een hongerige te eten geven, een naakte kleden. Met andere woorden; oog hebben voor de noden van de naaste. Dan zal de Koning tot ons zeggen: ‘Komt, gezegenden van mijn Vader, en beërft het Koninkrijk dat voor u gereed is vanaf de grondvesting van de wereld.  Amen.